NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Można pomyśleć, że w takim tłoku ciężko o samotność.
Ale pociąg miał nas oddzielić...
od majątku i od bliskich.
Teraz każdy odłamek jest coś wart.
Wszystko jest rzadkie, więc płacimy czymś nam bliskim.
Zależy nam na najcenniejszym:
na dostępie.
Aż do pierwszej klasy. Tutaj o stawkę gra się dla rozrywki,
by za chwilę znów ją oddać.
Ludzie mnie unikają, bo opiekuję się uśpionymi.
Ale to moja wartość. Tak otwieram drzwi i mieszkam w Drugiej.
Mam czym handlować, gdy najsłabsi służą jedynie za kompost.
Przemy naprzód.
Ku przodowi pociągu, by czuć, że żyjemy.
Dostęp to wolność. Dostęp to potęga.
Za dostęp można zabić w 1001 wagonach Snowpiercera.
Nie mogę z tobą być.
Powodzenia, Andre.
Nie wiemy, czym jest Wagon Nocny i do czego cię tam zmuszą.
- Wszędzie będzie lepiej niż tu. - Zarah.
Umrę. Dłużej tak nie mogę.
To moja decyzja.
Długo je trzymaliśmy,
ale teraz to towar.
Wymienisz je, jeśli wpadniesz w kłopoty.
Powodzenia, Andre.
- Idzie. - Cholerna zdrajczyni.
Idź, pokaż bogaczom, jak to robimy w Ogonie.
Jasne, idź.
- Pewnie. - Idzie!
Wstawaj.
No dobrze. Proszę o spokój.
Dziękuję.
Dzień dobry.
Mamy za sobą dwie ciężkie doby.
Pan Wilford również wydaje się tym zafrapowany.
Przysłał nam osobistą wiadomość.
„Moja lojalna i wierna załogo,
bez której ta misja nie mogłaby się powieść.
Stoicie na czele ludzkości, dlatego w tych trudnych chwilach proszę,
byście zachowali niezachwianego ducha i determinację,
jak to z dumą czyniliście przez ostatnie siedem lat.
Z waszą fachową pomocą przetrwamy trudny czas
i zlodowacenie.
Zjednoczeni wspólnym celem i potrzebą. Wilford”.
Winston Churchill.
- Słucham? - „Niezachwiany duch i determinacja”.
Pan Wilford przywołał słowa Churchilla.
- Przekażę mu, że to zauważyłeś. - I że szykuje się przewrót.
Morderstwa, rebelia w Ogonie.
Ograniczone przydziały w Trzeciej.
Chodzą słuchy o strajkach.
Dlatego pan Wilford zaleca, byśmy ukoili niepokój pasażerów,
nim przywrócimy ład.
Ruth? Może wieczór walk urządzimy dziś zamiast za tydzień?
Rozrywka? Świetny pomysł.
Urządzimy zawody,
a zwycięzca zostanie przeniesiony do Drugiej Klasy.
To rozbudzi ambicje tych z Trzeciej
i przypomni tym z Pierwszej, jak im dobrze.
Komendancie. Będzie pan czuwał nad imprezą?
Oczywiście.
- Dobrze. Załatwione. - Lokomotywa nas zbawi.
Puszczaj mnie.
Puszczaj!
Wystraszyłeś się? To pomysł pana Wilforda.
Z workiem na głowie
wiem, ile tak naprawdę mogę zobaczyć.
Pozwól, że coś ci wyjaśnię. Każdy ma tu swoje miejsce.
Własny rewir.
Dopóki nie zdobędziesz zaufania pana Wilforda, twój jest wąski.
Masz tylko wyśledzić, kto torturował i zamordował Seana Wise'a.
Nie próbuj kontaktować się z Ogonem,
bo wystawię ci łeb za okno.
Mogę wreszcie porozmawiać ze świadkiem pierwszego mordu?
Nie.
Nadal jest nieprzytomna.
Cóż...
czy Wilford ufa mi na tyle, by wyjawić, o czym donosił mu Sean Wise?
Tak.
Sean Wise monitorował czarny rynek.
Szukał źródła
nowego narkotyku w Trzeciej. Kronolu.
Kronol nie jest nowy. Mamy go od dwóch okrążeń.
Nic wam nie skapuje?
Kraje autorytarne zwykle kontrolują handel.
Snowpiercer to arka, nie kraj autorytarny.
Jasne.
Jeśli Wise interesował się kronolem, to od tego zaczniemy.
Wystarczy obciągnąć agentowi.
Twój Oz płaci kronolem za loda w Ogonie.
No proszę, detektywie.
Już się wziąłeś do roboty.
Sprawdź, co potrafię bez kajdanek.
Agentka Till. Bez munduru.
To niby moja wina, że wczoraj wydostał się z celi.
- Nawet nie... - Zamknij się.
Pewnie fajnie być w Drugiej Klasie.
Cały dzień nie wyłazisz z łóżka?
Nie pociąga cię to?
W pewnym sensie.
Niesłuszne uwięzienie Nikki.
Szajka kanibali tuż pod moim nosem. Obciach.
I zapodziałam własne majtki.
Nikki to nasz jedyny świadek,
a jędza z Gościnności nie dopuszcza nas do niej.
Nic od niej nie wyciągniecie. Nadal majaczy.
Myślałam, że jest nieprzytomna.
- Nie radzę ci, Bess. - Czemu?
Melanie wypełnia wolę Wilforda.
No cóż...
przez takie podejście niewinna laska skończyła w Szufladach.
Lepiej nie wchodź Melanie w drogę.
Jakoś ją ominę.
Osweiller, przebiegły gnojek. Oberwie.
Spokojnie. Mamy impas.
Spróbuję coś strząsnąć z tego drzewa.
Pociąg jest jak małe miasto, wszyscy o tobie wiedzą.
Dwa lata temu wsadziłeś Nikki za niepopełnioną zbrodnię.
Nie wiemy, czy Wise'a zabił ten sam psychol,
czy ktoś myli trop przez Wilforda.
- Co z tego? - To,
że teraz ja decyduję.
Ci z Ogona rzucili się na nas.
Potraktowaliśmy bydło włóczniami, to się wycofali.
Oz...
Wyczołgałeś się stamtąd na czworaka.
I porzuciłeś partnerkę. Zmiatać.
Tak jest.
O co chodzi?
Płacisz kronolem za obciąganie druta?
Wierzysz śmieciowi?
Kto jest twoim dostawcą?
Dostawcą? Nie. Dobra.
Opchnąłem im trochę kroniaka.
Uszczknąłem ze skonfiskowanego towaru
dla babki, której odmrozili rękę.
Akt dobroczynny.
Znałeś Seana Wise'a?
- Tego umarlaka? - Owszem.
Bo co? Co to ma do rzeczy?
Przysięgam na ten pociąg.
Przecież idę.
Uważaj.
- Terrence, chciałem cię zobaczyć. - Morda.
Czego chce od ciebie Główny Agent?
Pytał o kronol. Nic mu nie wygadałem.
To dobrze.
A ten detektyw z Ogona?
Pracuje nad sprawą morderstwa Wise'a.
- Jak zajarzył kronol? - Bystry jest. Nie wiem.
- Nie lekceważyłbym go. - Nie przejmuj się.
Zgotujemy temu psu ciepłe powitanie.
Roche!
Już ci mówiłem. Zarah nie zabiła kapusia.
Miała urodzić mu dziecko, prawda?
Mieszkała z nim. Co jej powiedział?
Gadałeś z kimś ode mnie, a ja pogadam z kimś od ciebie.
- Sean pracował w Rolniczej. - I był szpiegiem.
Nie wiedziałam.
- Wspominał o kronolu? - Nie.
A o producentach albo dystrybutorach?
W ogóle nie mówił o narkotykach.
Czasem chwalił się, że zna ludzi,
którzy mogą załatwić wszystko.
Nie jesteś nowa. Wiesz, jak działa podziemie.
Kto to był?
Tunelowcy? Ludzie z Nocnego?
- Dozorcy? - Nie wiem.
Od pana wiem, że był szpiegiem.
To wszystko? Zaraz walka.
- Jaka? - I tak nie pójdziesz.
- Dozorcy. - Już dobrze.
Dwie jedynki! Zrzucaj łaszki, York.
Ściągaj!
Zmykajcie stąd.
Dobry wieczór.
- „Wieczór Walk”? - Przegrasz.
Robert je uwielbia. Prawda?
Ruth, wiem, co jest grane.
Kasyno-niespodzianka,
widowiskowe walki.
Odwracacie naszą uwagę od ekstynkcji.
Wojna!
Serio, Ruth, wiemy, że dobre czasy mamy już za sobą.
Pociąg powstał dzięki naszym dotacjom, a pan Wilford traci kontrolę.
Wyczerpane zasoby, rebelia w Ogonie.
Wieczór Walk to jawne mydlenie oczu.
Owszem, ale przy tym dostarczy rozrywki.
Proszę okazać solidarność.
Ci ludzie ciężko pracują. Wasz widok podniesie ich na duchu.
Właśnie, zrób to dla Trzeciaków.
Wojna!
No wiesz co?
Proszę, tatku.
Zgódź się, skarbie. Pójdźmy tam.
Możesz się wystroić.
Masz żonę?
Od dwudziestu lat.
Dzieci?
Musisz wiedzieć?
Troje.
Dwoje nie przeżyło.
Trudne wybory.
Bliscy dodają nam sił.
Podobnie czułem, gdy Zarah odeszła.
- Była moim źródłem ciepła. - Zupa pomidorowa i smażony ser.
Myślisz, że Wise zginął przez kronol?
Albo seryjny zboczeniec odciachał kuśkę wtyce Wilforda.
Spotkałeś Wilforda?
Parę razy, zanim wyruszyliśmy,
ale teraz Lokomotywa jest odcięta.
Komunikuje się poprzez Melanie.
- Miałaś zostać w domu. - Dostałam cynk.
- Nikki się obudziła. - Dobra.
Weź ze sobą Laytona. Pilnuj go.
- Jem lunch. - Chodźmy.
Załataliśmy wyrwę.
Ekipa Bojana wciąż naprawia okno w wagonie z bydłem.
Szlag! Nie możemy tu pompować ogrzewania.
- Padną główne akumulatory. - A czeka nas jazda przez góry.
- Proponuję szybkie rozwiązanie. - Jakie?
Odłączyć Ogon.
Przenieśmy ich do Trzeciej i odstawmy pusty balast na boczny tor.
W Trzeciej doszłoby do wojny domowej. Musimy wymyślić coś praktycznego.
Wolałabym zająć się spawaniem.
Proszę pani.
Mówi Melanie.
- To ja. - O co chodzi?
Nie chcemy, by zobaczyli Nikki w takim stanie.
Nie. Co jest?
Till się tam wybiera.
Dzięki, Jinju.
Byle szybko. Nie powinniście tu być.
Nikki? Jest półprzytomna.
To zwykła reakcja po uśpieniu.
Tak, ma gorączkę.
To jak najbardziej normalne.
To nie jest jak sen.
Co takiego? Pobyt w Szufladach?
Jest zdezorientowana. Każdy reaguje inaczej.
Za kilka dni dojdzie do siebie.
Nikki, otwórz usta.
- Nie radzę tego. - Chryste.
Wygląda, jakby była na głodzie.
Po prostu spędziła tam dużo czasu.
Ktoś dał ci kronol?
- Wykluczone. - A co to?
Pomógłby mi?
Nie ma jeszcze zezwolenia na odwiedziny.
Ocknęła się.
Za wcześnie, by ją przesłuchiwać.
Musicie stąd wyjść. Natychmiast. Chodźcie, dajmy jej odpocząć.
Dupa.
Podajecie im jakąś odmianę kronolu?
- Nie. - Ma czarne dziąsła.
Typowa reakcja po wybudzeniu.
Albo na odwrót.
Kronol to odmiana ich leku.
Składniki są pilnie strzeżone.
To niemożliwe, prawda?
Klimpt, coś ty narobił?
Podbierałeś leki usypiające i co potem? Komu je dawałeś?
Zjawiał się kurier.
Czasem był to woźny. Za każdym razem ktoś inny.
- Co dostawałeś w zamian? - Rzeczy dla uśpionych.
Balsamy warzywne na odleżyny.
Pan Wilford nie zadbał o wszystko.
Przykro mi. Nie miałem pojęcia, że robią z tego kronol.
Możemy zostać sami?
O co im chodzi?
Sam chciałbym wiedzieć.
Pan Wilford darzy cię ogromnym zaufaniem.
Co to, u licha?
Co to ma być?
- To włosy Milesa. - Layton...
- Miles? - Przestań.
Daj spokój.
Co mu zrobiliście?
Dość. Nie to, co myślisz.
Miles dostał się do programu praktyk.
Odbywa praktyki?
Nic mu nie jest. Przystrzygliśmy mu włosy.
Chcę go zobaczyć.
Obiekty pozostają w ruchu i zachowują tę samą prędkość, chyba że...
Ktoś wie?
Miles?
Zadziała na niego siła zewnętrzna.
Zgadza się. Dziękuję, Miles.
Mam własne łóżko z zasłoną i własny widelec.
I zjadłem coś nowego. Nazywa się mandarynka.
Przedmioty ścisłe świetnie ci idą.
Wszystkie testy zdałem na 100%.
Wiedziałem.
- Zostaniesz inżynierem. - No nie wiem.
Josie pewnie się o nas martwi.
To prawda.
Wiesz, kto jeszcze odbywa praktyki?
Mikala jest w Pralni.
A Mia... nie wiem gdzie.
Pora na obiad.
Nie lubisz jeść?
Obserwuję wszystko.
Dobrze. Opuśćcie mnie.
To Blanca Peak.
I co z tego?
Powinniśmy tu być już wczoraj.
Zwykle pędzimy pełną parą,
by nagromadzić moc wymaganą w Sierra Madre.
Wczoraj porządnie oberwaliśmy.
To tylko pogorszyło nasze opóźnienie.
Opóźnienie w czwartym roku trwało miesiąc.
Ograniczyli nam prąd, wodę.
Ciekawe, kiedy koszt naszego utrzymania przerośnie wartość naszej siły roboczej.
Tuż przed Sierra Madre.
- Posłuchajcie. - Mamy dzień opóźnienia.
Wilford jeszcze nas nie odłączył. Musimy to tylko przeczekać.
Słusznie. Zsuniemy prycze i ograniczymy zużycie wody.
- Zgoda. - Zgoda.
Wszyscy do przodu. Po dwie osoby, będzie cieplej.
Jasne.
Nasi ludzie na przedzie nam pomogą. Znajdą sposób.
Dzięki, że mogłem go zobaczyć.
Skupmy się teraz na śledztwie.
Melanie.
Muszę się widzieć z jego mamą z Ogona. To ja namówiłem ją, żeby dała mu odejść.
Zamartwia się o niego.
Till przekaże jej wiadomość, gdy tam będzie.
Josie powinna usłyszeć ode mnie, że nic mu nie jest.
Pozwolę ci, gdy znajdziesz mordercę Seana Wise'a.
Za późno, by wracać na tył. Wkrótce zaczną się walki.
Właśnie.
WIECZÓR WALK PRAWA RĘKA KONTRA TINA MASZYNA
„Wieczór Walk”.
Dobre miejsce, by znaleźć woźnego.
Owszem. Ale wątpię, by dilerzy kronolu
chcieli gadać z detektywem.
Niech detektyw się tym martwi.
Pilnuj go, agentko.
Członkowie rady, jak wiecie...
...jak wiecie, zwykle nie zabieram głosu.
...nie zabieram głosu.
Ale...
W ostatnim kwartale wydatki przewyższyły dochody.
Można śmiało powiedzieć, że napotkaliśmy trudności.
...zwykle nie zabieram głosu, ale napotkaliśmy trudności.
Według moich doradców...
Chcę wam zatem coś powiedzieć...
Uwaga, pasażerowie.
Ze względu na trwające naprawy
ograniczymy dostawę prądu do Drugiej i Trzeciej Klasy.
Dziękujemy za cierpliwość.
Walka!
Kto obstawia? Mamy Wieczór Walk!
Oto Wagon Nocny! Zróbcie hałas!
Dalej!
No dobra.
- Pierwsza Klasa. Na górze. - Hej! Futro z lisów na Prawą Rękę!
Jednym z zawodników jest woźny.
To ci ubrani na biało.
Nie znam ich.
Nie mój rewir.
Jak się bawicie?
Dobry wieczór, pasażerowie.
Panie i panowie, zapraszam na Wieczór Walk.
Wszędzie jej pełno, co?
Nagrodą dla zwycięzcy jest przeniesienie do Drugiej Klasy.
Zanim zaczniemy, mam zaszczyt oznajmić,
że pan Wilford osobiście wygłosi parę słów.
Dzięki. Dobry wieczór, pasażerowie.
Jak wiecie, zwykle nie zabieram głosu,
ale napotkaliśmy trudności. Chcę wam zatem coś powiedzieć.
Ta podróż nauczyła mnie tego,
że po każdej stromej wspinaczce czeka nas droga z górki.
Będę spełniał swoje zadanie i dbał o naszą Wieczną Lokomotywę.
Wy zaś dbajcie o swoje: przetrwajcie.
Przetrwanie! Lokomotywa nas zbawi.
Wilford!
I po tych słowach pora rozpocząć walkę.
Zaczekaj tam.
Zarah jest za barem.
Dobra.
Nic mi nie powie, jeśli się nie odczepisz.
Znam ją.
Powie mi dużo więcej, jeśli pójdę sam.
Dobra, idź.
Miej na nich oko. Niech żaden nie wychodzi.
Uważaj na siebie.
Tam.
To on, naczelny detektyw.
Mam nadzieję, że to tylko przebranie.
- Cieszę się, że nic ci nie jest. - Co to za dozorcy?
Ten z brodą to Terence, załatwiał kronol Seanowi.
To szef dozorców. Uważaj.
Chcę się tylko przedstawić.
Zapytam, czy cię przyjmie.
Jak bardzo ci zależy?
To pierwszy klucz.
U Terence'a wszystko ma swoją cenę.
Moja obrączka?
Dałeś mi ją, gdy opuszczałam Ogon.
Swoją wymieniłam, ale tę zachowałam.
Wymień ją w razie potrzeby.
Myślałem o tym, co mówiłaś. Żeby tu zostać.
Nadal cię kocham.
- Ale... - Wiem.
Ogon cię potrzebuje.
Ja też cię kocham.
Nie jesteś dozorcą, agencie.
Co się dziwisz? Nie będą gadać z pupilkiem Wilforda.
Kazał mi sprawdzić, co kombinują.
Na miejscu Terence'a przyszedłbym tu.
Już drugi raz dziś muszę się z tobą użerać.
Muszę pogadać z Terence'em.
Po to tu przylazłeś?
Wiesz, że nie będzie ryzykował. Na dodatek dla typa z Ogona.
Wkurzasz go.
To idź i powiedz mu, że mnie też obserwują.
Pozbędę się Till. Zostaniemy sami.
Dobra.
Myślisz, że nie znam twoich brudnych sekretów?
Zakumplowałem się z twoim szefem.
Mógłbym też dorzucić własne historyjki.
Albo odciąć Terence'a od kronolu.
Przekaż mu wiadomość, agencie.
Niezły szajbus z ciebie.
Cholera. Nikki?
- Co tu robisz? - Chcę kronol.
Patrzcie. Pamiętacie ją?
Zabiła kogoś. Co ona tu robi?
Jest niewinna.
Panie Layton... Upierdliwiec.
Chodź.
No proszę, słynny pan detektyw.
Daktyla?
Mów mi Terence. Nie „Terry”.
Zjawiasz się, by znaleźć mordercę, i moje źródełko wysycha.
Daj spokój.
To gówniana trucizna. Wstydź się, Terence.
Opylałeś kronol Wise'owi?
Czemu pytasz? Bo posuwał twoją żonę?
Nie. Bo był wtyczką Wilforda.
Ja go nie zabiłem.
- Nie wrabiaj mnie. - Nie.
- Nie chcesz rozgłosu. - Właśnie.
Ile Wilford wie na temat kronolu?
Na razie niewiele.
Jeśli znajdę mordercę,
to może całkiem o nim zapomni.
Wiesz, kim dawniej byłem, zanim zostałem woźnym?
Woźnym.
Sprzątałem w wieżowcu.
Gdy wsiadłem do tego pociągu, wiesz, co zobaczyłem?
To wieżowiec, tyle że w poziomie.
Wiem, co tu się święci.
Mój budynek stał się całym światem.
Niektórym tak się nie poszczęściło.
Mogło być lepiej.
Trzecia Klasa i Ogon stanowią 70% populacji.
Sprawdźmy, kto okupuje penthouse.
Miło pomarzyć.
Widziałem Seana w noc morderstwa.
Przyszedł po kronol z jakimś gościem. Nigdy wcześniej go nie widziałem.
Możesz go opisać?
Nie był stąd.
Może z Pierwszej Klasy. Po trzydziestce. Włosy na zapałkę. Zadbany.
Potrzebuję jeszcze jednej rzeczy. Pewnego drobiazgu.
Wracajcie do siebie. Zamykamy granicę.
Kolejka nie działa. Wracajcie piechotą.
Udany wieczór. Pomimo tej rozróby.
A może dzięki niej.
Ja uporam się z rozróbą, a ty z pasażerami.
Ruth...
świetna robota.
To zaszczyt spełniać życzenia pana Wilforda.
No dobrze.
Granica zamknięta! Bez przepychanek. Powoli, proszę.
Spokojnie.
- Mam pewne informacje. - Co?
- Niestety już zamykamy. - Jaka szkoda.
Właśnie tańczymy walca na Polach Elizejskich.
Dobrze wam idzie.
Zdołałaś zaprzątnąć naszą uwagę na jeden wieczór,
ale za rok czy dwa, gdy zaserwujesz ostatnią wołowinę po burgundzku...
Nie będę kłamać. Sytuacja jest poważna.
Pan Wilford mógłby odłączyć Ogon.
Miło, że się rozerwaliście.
Wracaj bezpiecznie, LJ.
Chodź, skarbie.
Layton ma rysopis człowieka, który był z Wise'em
tuż przed jego morderstwem.
Ale?
Najpierw muszę zobaczyć się z Josie.
Josie Wellstead.
Myślałam, że nie żyjesz.
Co ci zrobili? Po co cię wezwali?
Nic mi nie jest.
Wysłuchaj mnie.
Rozmawiałem z Milesem.
Byłabyś dumna. Chodzi do szkoły, uczy się fizyki.
Widziałeś go?
Karmią go. Trzy pełne posiłki.
Ma swój własny widelec.
Widziałem się z Zarah. Teraz wiem, że się myliłem.
Przez ten cały czas nie dostrzegałem tego, co mam przed sobą.
Tęsknię za tobą. Przepraszam cię.
Ja też.
Też za tobą tęsknię.
Wystarczy.
Ma własne łóżko. Inne dzieci też tam są.
Tęskni za tobą.
Dzieli nas tylko parę przedziałów.
Zatem kogo szukamy?
Nie pamiętasz mnie, prawda?
Ale wiesz, kim jestem.
Napisy: Ewa Nowicka